"Wat ik hier zie is zeer positief. Wij gaan heel ver voor cliënten"

Ze reist elke dag van Zuid-Limburg naar Duivendrecht en weer terug. Voor het werk, voor de GZ-opleiding en vooral voor de Bascule zelf. Ze wilde er, na een paar jaar als staflid bij Bureau Jeugdzorg in Maastricht, per se werken. Als gedragswetenschapper – Moenja is GZ-psycholoog– met een allochtone achtergrond, was ze zeer welkom. Ze merkt ook dat haar Marokkaanse afkomst geregeld voordelen biedt in haar werk. Hoewel ze juist met de meer traditionele Marokkaanse gezinnen vanuit haar jeugd weinig ervaring heeft. Ze groeide op in Leiden en daar ging ze eigenlijk alleen maar met Nederlandse kinderen om.

Sollicitatiegesprek

“Het sollicitatiegesprek hier ging zo gemakkelijk. Het leek in veel opzichten helemaal niet op een sollicitatiegesprek. Het was meer een uitwisseling van opvattingen en ervaringen, plannen en ideeën. Ik merkte in dat eerste gesprek al dat ik meer dan welkom was. Dat wijst de praktijk ook uit. Ik heb het hier enorm naar mijn zin; ook al omdat ik alle ruimte krijg om me verder te ontplooien.”

Outreachend

"Wij werken hier outreachend, dus wij doen veel om in contact te komen en te blijven met de gezinnen. Wij spreken ze aan in hun eigen taal. Voor mij was dat in het begin best vreemd. In Leiden, waar ik ben opgegroeid, sprak ik alleen maar Nederlands. Maar hier komt mijn beheersing van Marokkaans goed van pas. Het verlaagt de drempel meteen. Bovendien merk ik dat ik door mijn achtergrond soms toch wat meer kennis heb van de gezinsstructuren. De kinderen waar wij ons hier (bij divisie Verstandelijke beperking) op richten vallen in de categorie verstandelijk beperkt. Ze hebben een IQ van vijfentachtig of lager. Ik ben actief in de zorglijn Gedragstoornissen. Voor deze kinderen is het meestal moeilijk om de wereld om hen heen te begrijpen.”

De tijd nemen

“De grote kunst vind ik om de zwaartelast voor deze kinderen niet te vergroten. Wil je dat voor elkaar krijgen, dan moet je echt de tijd voor ze nemen. Begrip tonen is essentieel. Maar ook steeds invalshoeken zoeken om ingewikkelde dingen zoals een scheiding duidelijk te maken. Het verschil aangeven tussen het feit dat je ouders uit elkaar gaan, maar dat ze toch nog steeds van je houden. Dat vraagt veel flexibiliteit. Bovendien moet je dan geen negen tot vijf mentaliteit hebben. Cliënten hebben je buiten die tijden ook wel eens nodig. Niet dat je altijd maar klaar moet staan. Maar in mijn optiek mag je niet om vijf uur zeggen dat het gesprek afgelopen is.”

Betrouwbaar

“Voor cliënten en zeker voor deze kinderen is het cruciaal dat je betrouwbaar bent. Als je bijvoorbeeld een slechtnieuwsgesprek hebt, moet je eerlijk durven zijn. Je moet er niet omheen draaien. Als een kind niet thuis kan blijven, is dat een nare boodschap die jij aan de ouders moet overbrengen. Dat is niet eenvoudig, nee. Maar ik weet inmiddels uit ervaring dat je eerlijkheid en betrouwbaarheid daarin het verschil maken. Eromheen draaien doen de mensen met wie je in gesprek bent, vaak al langer. Dus het is ook wel eens een opluchting als je simpelweg vertelt hoe het ervoor staat. Dat neemt overigens niet weg dat je ook veel pijn ziet. Bij de kinderen zelf, bij de ouders, bij andere betrokkenen. Daarom ben ik zo blij dat wij hier op zo’n positieve manier omgaan met cliënten. Wij zijn echt van betekenis; wij maken tijd als dat nodig is. En als een moeder te weinig geld heeft voor een strippenkaart waarmee ze haar kind kan brengen, regelen wij dat ook.”

Interculturalisatie

“Samen met een van de P&O-medewerkers geeft ik interculturalisatietrainingen. Wij trainen nieuwe medewerkers door middel van voorlichting en allerlei spellen. Daarbij gaat het er vooral om dat je ontdekt wat je eigen referentiekader is en dat van de anderen. Daardoor ontdek je dat je voortdurend goed moet blijven kijken en luisteren naar elkaar. Dat referentiekader is bepalend voor je kijk op de wereld om je heen. Je kunt niet platweg vanuit je eigen normen en waarden blijven redeneren als je bijvoorbeeld met een gezin uit Afghanistan in gesprek bent. Begin bij hun kijk op de wereld en probeer van daaruit de brug te slaan naar wat de samenleving hier van hen verwacht en verlangt. Vervolgens probeer je dan de middelen aan te reiken die ze nodig hebben om verder te kunnen. Passend in dat gezin, in hun situatie. Dat vind ik telkens weer een mooie, spannende reis die wij samen maken.”

Toekomst

“Wat ik over vijf jaar doe? Dan verwacht ik hier nog wel te zitten. Waarschijnlijk ben ik dan klaar met de GZ-opleiding en misschien heb ik dan ook wel een of meer andere opleidingen gedaan. Ik zie voor mezelf dan een meer leidinggevende, sturende rol. Daarin wil ik dan anderen helpen bij het aanleren van nieuwe vaardigheden en onze positieve kijk op het werk overbrengen. En het belangrijkste: anderen prikkelen, uitdagen om het beste uit dit werk en uit zichzelf te halen. Dat vind ik een mooie missie.”

Lees meer ervaringen van kinderen, jongeren, ouders en behandelaarrs

Wij zijn er voor jou!

Moenja Bouaoud

GZ-psycholoog

Moenja Bouaoud

GZ-psycholoog

Lilian de Waal Malefijt

orthopedagoog in opleiding

Leonie Tielen

orthopedagoog

Chaim Huyser

kinder- en jeugdpsychiater

Willemijn van Vlerken

PMTO therapeut en supervisor

Marjolein Bus

cognitief gedragstherapeut

Ingrid Hunsel

onderwijsassistent op de Pionier

Alies Heerma

kinder- en jeugdpsychiater

Ingeborg Visser

GZ-psycholoog / gedragstherapeut

Kunnen we helpen?

Receptie:

Bereikbaar tussen 7.30 en 18.00 uur

020 - 890 10 00 info@debascule.com

Vragen over aanmelden en behandelingen:

Centraal Aanmeld- en Informatiepunt: bereikbaar tussen 8.30 en 12.30 uur

020 - 890 19 01 cai@debascule.com